પરિમલ

એક અપરિચિત એવાં આવાસમાં હજાર હાથ ઊંડે સુવર્ણ ને મોતીની માળાઓ ને સોનામહોર દાટેલી હતી. બે મિત્રોને એની ખબર પડી. એ એમને કાઢવા તૈયાર થયા.

હથિયાર ને બીજી સામગ્રીથી સજ્જ થઈને તેઓ અંધારિયા એકાકી આવાસમાં આવી પહોચ્યા. એક મિત્રે એ સ્થળમાં ખોદવા માંડ્યું.

પ્રખર પરિશ્રમ પછી એણે નવસો ને નવ્વાણું હાથ સુધી ખોદી કાઢ્યું; પરંતુ કાંઈ જ ના મળતા એ હતાશ થયો. ભગ્નહૃદયે એણે પોતાના હથિયાર મુકી દીધા.

બીજા મિત્રે કહ્યું : હતાશ શા માટે થાય છે ? તારે ને નસીબને, સંભવ છે કે, એક જ હાથનું છેટું હશે.

પરંતુ એનું મન આગળના પુરુષાર્થ માટે ના માન્યું.

બીજા મિત્રે તે પછી એક જ હાથ વધારે ખોદ્યું, ને દાટેલો ભંડાર હાથ કર્યો.

(શ્રી યોગેશ્વરજી રચિત 'પરિમલ' માંથી )