પરિમલ

આકાશના અંતરને એકાએક કોણ જાણે શું થયું કે સૂર્યનો પ્રકાશ એની અંદર છૂપાઈ ગયો, ને ખરે બપોરે સમી સાંજનો દેખાવ ઉપસ્થિત થયો.

વાદળની વિશાળ સેના એના પર એકઠી થઈ ગઈ; ગડગડાટ શરૂ થયા; ને ચપલ ચિત્તની ચપલા ચારે તરફ ચમકવા માંડી. આકાશના અંતરને એકાએક કોણ જાણે શું થયું કે પૂનમને ઠેકાણે અમાસની સૃષ્ટિ થઈ !

વરસાદની ધારા ધરતી પર એના સ્નેહ સંદેશ સાથે ઢળવા લાગી ને ધરતી એ અનુરાગથી આનંદિત થઈ. એના અંતરસ્તલમાં વસંત જાગી ને વહાલની વેણુ વાગી. આકાશનાં અંતરને એકાએક કોણ જાણે શું થયું કે એના અણુએ અણુમાં આજે આહલાદક વીણા વાગી.

તમને જોઈને પણ એ જ રીતે મારા અંતરઆકાશમાં વહાલના વાદળ ઉમટી પડ્યાં છે ને વરસાદ શરૂ થયો છે. એના અણુએ અણુમાં અમૃતમયી વીણા વાગી છે ને વસંત જાગી છે. તમારા દર્શનથી એ જ રીતે મારા જીવનમાં વસંત જાગી છે.

મારી કવિતા એ એનો આછોપાતળો આભાસ છે; એના છૂટાંછવાયા સંગીતબિંદુ છે.

(શ્રી યોગેશ્વરજી રચિત 'પરિમલ' માંથી )