लक्ष्मण और परशुराम का संवाद
(चौपाई)
लखन कहा हँसि हमरें जाना । सुनहु देव सब धनुष समाना ॥
का छति लाभु जून धनु तौरें । देखा राम नयन के भोरें ॥१॥
छुअत टूट रघुपतिहु न दोसू । मुनि बिनु काज करिअ कत रोसू ॥
बोले चितइ परसु की ओरा । रे सठ सुनेहि सुभाउ न मोरा ॥२॥
बालकु बोलि बधउँ नहिं तोही । केवल मुनि जड़ जानहि मोही ॥
बाल ब्रह्मचारी अति कोही । बिस्व बिदित छत्रियकुल द्रोही ॥३॥
भुजबल भूमि भूप बिनु कीन्ही । बिपुल बार महिदेवन्ह दीन्ही ॥
सहसबाहु भुज छेदनिहारा । परसु बिलोकु महीपकुमारा ॥४॥
(दोहा)
मातु पितहि जनि सोचबस करसि महीसकिसोर ।
गर्भन्ह के अर्भक दलन परसु मोर अति घोर ॥ २७२ ॥
*
MP3 Audio
*
લક્ષ્મણનો પરશુરામ સાથે સંવાદ
કહી લક્ષ્મણે હસતાં વાણ, સુણો દેવ ધનુ સકળ સમાન,
જીર્ણ ધનુષ તોડ્યાથી શો હાનિ-લાભ તે તમે કહો.
રામે અભિનવશું જોયું એને માત્ર અડી જોયું,
ત્યાં તો તૂટી તરત ગયું, દોષ એમને કેમ દઉં ?
કારણ વિના કરો છો ક્રોધ, બોલ્યા મુનિવર બાળ અબોધ,
જાણ્યો મારો નથી સ્વભાવ લોકોત્તર તેં પૂર્ણ પ્રભાવ.
હણું નહીં બાળક સમજી, માને મુજને મુનિ તપસી ?
બાળબ્રહ્મચારી ક્રોધી હણું ક્ષત્રિયોને શોધી.
વિશ્વવિદિત ક્ષત્રિયકુળદ્રોહી છતાં હું રહ્યો છું નિર્મોહી;
ભુજબળથી મેં ભૂમિને કરી ભૂપ વિનાની દાનમાં ધરી.
સહસ્ત્ર બાહુભુજ છેદનહાર પરશુ તરફ જો ભૂપકુમાર.
(દોહરો)
માતતાતને શોકવશ કરતો નહીં કિશોર,
અર્ભક ગર્ભતણાં હણે પરશુ આ અતિઘોર.