Wednesday, August 12, 2020

સ્વાતિબિંદુ

અરે મારા પાગલ પ્રાણ ! પામરતાનો પરિત્યાગ કરીને તારા પ્રિયતમને નેહભરી નજરથી નિરખી તો લે ! આવો અમુલખ અવસર ક્યારે મળવાનો હતો ? પ્રિયતમને પેખી તો લે !

અરે મારી આળસથી અંજાયેલી આંખ ! આળસનો અંત આણીને, અમૃતનું અંજન આંજીને પ્રિયતમને પેખી તો લે ! આવો અમુલખ અવસર ફરી ક્યારે મળવાનો હતો ? પ્રિયતમને જરા દેખી તો લે !

અરે મારા રાગરહિત હૃદય ! રાગથી રંગાઈને ને રસિક બનીને તારી પદ્મપાંખડી પર તારા પ્રિયતમની પ્રતિષ્ઠા તો કરી લે ! આવો અમુલખ અવસર ફરી ક્યારે મળવાનો હતો ? પ્રાણાધારની પ્રતિષ્ઠા તો કરી લે !

અરે મારા સુસ્ત શરીર ! સુસ્તીને છોડીને એ તારી રાહ જોતો, તને આશ્લેષ આપવા માગતો હાથ ફેલાવીને ઊભો છે; ત્યારે એને આશ્લેષ તો આપી લે ! આવો અમુલખ અવસર ફરી ક્યારે મળવાનો હતો ? એને કંઠે કુસુમ કરતાંયે કોમલ એવી માળા તો કરી દે !

અરે મારા જડ જીવન ! તારું બધું જ એને ચરણે ધરી દે. તું એનું જ બની લે. આવો અમુલખ અવસર ફરી ક્યારે મળવાનો હતો ?

(૨૯-૩-૧૯૬૦, મંગળવાર)

-© શ્રી યોગેશ્વરજી (સ્વાતિબિંદુ)

Add comment

Security code
Refresh

Today's Quote

Wise people talk because they have something to say; fools, because they have to say something.
- Plato

prabhu-handwriting

We use cookies on our website. Some of them are essential for the operation of the site, while others help us to improve this site and the user experience (tracking cookies). You can decide for yourself whether you want to allow cookies or not. Please note that if you reject them, you may not be able to use all the functionalities of the site.

Ok